«L’última paraula», Hanif Kureishi

★★★★☆☆☆☆☆☆
«L’última paraula» promet secrets i intensitat, però acaba sent una marató d’avorriment. Kureishi, t’ho dic amb afecte: amb aquest llibre has aconseguit fer-me estimar més les instruccions del microones.

«Canto jo i la muntanya balla», Irene Solà

★★★★★★★★★★
Una novel·la que et fa parlar amb bolets, sospitar dels núvols i creure que les muntanyes tenen més vida interior que tu mateix. Irene Solà t’atrapa, t’eleva i et deixa meravellosament confós.

«L’home duplicat», José Saramago

★★★★★★★★★★
Un professor deprimit, un actor idèntic, una crisi existencial i molta ironia: Saramago ens demostra que trobar-se amb el teu doble pot ser més inquietant que descobrir que t’has acabat el paper de vàter.

«Rubicón», Tom Holland

★★★★★★★★☆☆
Olvida las clases aburridas de historia: «Rubicón» es el reality show de Roma que nadie te contó, lleno de políticos nerviosos, César robando el protagonismo y Augusto organizando todo desde las sombras como buen gánster.

«Leonora», Elena Poniatowska

★★★★★★★★☆☆
«Leonora» es la historia de una mujer que nunca quiso crecer y terminó convirtiendo su locura en arte. Poniatowska nos lleva de la mano —o del cuello— por un mundo donde la cordura siempre fue la gran intrusa.

«La jornada del muerto», Larry McMurtry

★★★★★★★★☆☆
Un western sin gloria ni épica, donde la gente pasa frío, muere sin sentido y, aun así, uno no puede dejar de leer. McMurtry firma aquí una maravilla áspera, brutal y profundamente humana. Bienvenido al infierno con sombrero.

«Lucy», Jamaica Kincaid

★★★★★★★★★☆
Una adolescent caribenya, una mare que pesa més que la maleta i una veu que talla com un ganivet. Lucy ha sigut una sorpresa brutal: una veu directa, irònica i dolorosa. I jo? Fan incondicional de Kincaid.

«Lolita», Vladimir Nabokov

★★★★★☆☆☆☆☆
Un clásico del siglo XX contado por un pedante con complejo de genio incomprendido. Brillante, sí. Perturbador, también. Una experiencia literaria intensa: deslumbra en la primera parte y termina como un manual de viajes con aroma a horror psicológico.

«Un lloc anomenat Antany», Olga Tokarczuk

★★★★★★★★☆☆
Un poble que no surt als mapes, una xiqueta que veu massa, i una Nobel que escriu com si fos bruixa. Tokarczuk t’arrossega a Antany… i no te’n deixes anar tan fàcilment.

«El buscavidas», Walter Tevis

★★★★★★★★★☆
Creí que «El buscavidas» iba de billar, pero resultó ser una clase magistral de autodestrucción con estilo. Aquí nadie gana del todo, pero todos pierden con dignidad (o sin ella). Pura literatura con olor a humo, whisky barato y orgullo herido.

«L’enganyada», Thomas Mann

★★★★★★★★★★
Una novel·la sobre dones, desig i decadència, escrita per un home alemany amb molt per dir i poques presses. Si creus que la menopausa no pot ser matèria literària èpica, és que no has llegit «L’enganyada.»

«Memoria de elefante», Lobo Antunes

★★★★★★★☆☆☆
Mi primera vez con Lobo Antunes fue como una cita a ciegas con un filósofo deprimido, terminé abrazando el caos y subrayando frases como quien encuentra pepitas de oro en un lodazal emocional. Pero, oye, qué viaje. Antunes, eres raro. Me gustas.